Orhan Türk

Read this article in your language IT | EN | DE | ES

Yönlendirme Protokolleri

Routing Protocols

Router' ların temel işlevi yönlendirme yapmaktır. Peki kendilerine ulaşan bu paketleri hangi interface' lerinden çıkaracaklarını nasıl biliyorlar? Bunun için statik ,dinamik veya default yönlendirmeyi kullanırlar. Statik yönlendirmeler sistem yöneticisi tarafından elle girilir ve hedef ağ ile bu paketi hedefine taşıyacak bir sonraki router' ın adresi bilinmelidir.

Statik Yönlendirme

Statik yönlendirme tanımlamak için router' da global konfigürasyon modunda iken "ip route" komutunu kullanmalıyız. Aşağıda bu komut parametreleriyle birlikte açıklanmıştır.

Router(config)#ip route [hedef adres][subnet mask][Bir sonraki ağda bulunan Router' ın IP adresi veya yerel interface][distance]permanent

Yukarıdaki komutta "distance" parametresi seçimlik olup yönlendirmede kullanılan yönetimsel mesafeyi ifade eder ve 1 ile 255 arasında bir değer alabilir. Permanent ifadesi ise girilen kayıdın yönlendirme tablosunda, ilişkili olduğu interface pasif olduğu zamanda bile kalmasını sağlar. Aşağıdaki örnekte 10.3.11.0 network’üne gelen paketlerin router' ın s0 interface' inden çıkacağını söylüyoruz.

RouterA(config)#ip route 10.3.11.0 255.255.255.0 s0

Statik Yönlendirme küçük network' ler için ideal bir çözüm olabilir fakat büyükçe bir ağı yönetecekseniz statik yönlendirmede hata yapma olasılığınız çok olacaktır.

Statik Yönlendirmede Overhead minumundur.

Default Yönlendirme

Ayrıca router' lar üzerinde statik olarak tanımlanan default(varsayılan) yönlendirmeler ise hedef adresi bilinmeyen paketlerin hangi interface' den çıkarılacağını belirler.

Default yönlendirmeyi aşağıdaki örnekte inceleyelim;

RouterA(config)#ip route 0.0.0.0 0.0.0.0 10.3.10.1

Burada router' a hedef adresi belli olmayan paketleri 10.3.10.1 adresine sahip interface' inden çıkarmasını söylüyoruz.

Router' da tanımlanmış statik kayıtları görmek için privileged modda iken "show IP route" komutunu kullanmalıyız. Karşımıza çıkan listedeki kayıtların başında bulunan C harfi fiziksel olarak birbirine bağlı ağlara olan yönlendirmeyi, S harfi yönlendirmenin statik olduğunu S* işareti ise kaydın default yönlendirme olduğunu gösterir.

Default yönlendirmenin router' larda çalışabilmesi için "ip classless" komutunun girilmesi gerekir. Ayrıca statik bir kaydı yönlendirme tablosunda silmek için "no ip route" komutunu parametreleriyle birlikte kullanmanız gerekir.

RouterA(config)#no ip route 0.0.0.0 0.0.0.0 10.3.10.1

RouterA(config)#no ip route 10.3.11.0 255.255.255.0 s0

Dinamik Yönlendirmeler

Dinamik yönlendirmede ise router üzerindeki yönlendirme tablosu administrator tarafından elle girilmez. Bu işi router üzerinde koşan yönlendirme algaritmaları yapar. Dinamik yönlendirmenin iki temel fonksiyonu vardır. Birincisi yönlendirme tablosunu oluşturmak, ikincisi ise oluşturulan bu yönlendirme tablolarının router' lar arasında paylaşılması yani router' ların yönlendirme tablolarındaki güncellemeleri diğer router' lara haber etmesi. Dinamik yönlendirme protokolleri hedef ağa ulaşan en iyi yolu belirlemek için metric değerlerini kullanırlar. Bir kısım protokol metric değerini hesaplarken hedef ağa ulaşma sırasında atladığı router sayısını metric değerine eşit tutar. Bu tür protokoller Uzaklık Vektor protokoller olarak adlandırılır(Distance Vector).Bu protokollere örnek olarak RIP ve IGRP verilebilir. Diğer bir grup dinamik yönlendirme protkolleri ise Bağlantı Durumu (Link State) protokolleri olarak adlandırılırlar ve metric değerini hesaplarken sadece geçilen router sayısına değil yoldaki trafik durumunu, bağlantının hızı gibi daha karışık değerleri de hesaba katar. Bu protokollere ise OSPF örnek olarak gösterilebilir. Ayrıca bu iki grubun haricide Hybrid protokoller de vardır ve bu protokoller Distance Vector protokolleri ile Link State protokollerinin birleşiminden oluşmuştur. Örneğin EIGRP bu sınıf bir protokoldür.

Dinamik Yönlendirmelerde Routing Loops Engelleme

Network' teki topoloji değişikliklerine adaptasyon otomatik olarak gerçekleşir. Fakat bu dinamik yönlendirme protokollerinin ağ topolojilerini öğrenip yönlendirme tablolarını ona göre oluşturmaları ve bu tablolardaki güncellemeleri diğer router' lara bildirmeleri başta yönlendirme çevrimleri (routing loops) gibi problemlere yol açabilir. Bu gibi problemlerin önüne geçmek için bazı teknikler kullanılır. Bunların başlıcaları;

Split Horizon: Split horizon, router' ın ağ üzerinde herhangi bir değişiklik olduğunu anladığında bu değişikliği, öğrendiği interface haricindeki interface' lerden yayınlamasını sağlar. Böylece router' lar değişikliği sadece bir yönde yayınlarlar.

Maximum Hop Count:Yönlendirilen paketlerin en fazla kaç hop atlayabileceği belirlenerek belli bir değeri aşan paketlerin yok edilmesini sağlar. Örneğin RIP için bu değer 15 dir ve bri paket için 16. Hop erişilemez olarak değerlendirilir ve paket yönlendirilmeden yok edilir.

Poison Reverse: Router’ların yönlendirme tablosuna hop count değer 16 olarak yazılan bir yönlendirmedir ve hedef adresin erişilemez olduğunun router' lar arasında bilinmesini sağlar.

- Hold-Down Timer: Bu teknikte hold-down sayıcılar router' ın komşusundan aldığı ulaşılamaz bir ağa ait güncelleme ile başlar. Eğer aynı komşudan aynı ağa ait daha iyi bir metric değerine sahip bir güncelleme bilgisi alırsa hold-down kaldırılır. Fakat hold-down değeri dolmadan aynı komşudan daha düşük bir metric değerine sahip bir güncelleme gelirse bu kabul edilmez.

Triggered update (Tetiklemeli güncelleme) : Yönlendirme bilgilerinin güncelleme sayacı sıfırlandığında gönderildiğini biliyoruz.Peki değişlik olur olmaz güncellemeler gönderilse de sayaç beklenmese daha iyi olmazmı? İşte bu işi Triggered update yapmaktadır. Router güncelleme sayacının sıfırlanmasını beklemek yerine değişiklik olduğu anda güncelleme göndermektedir. Buda değişen yol bilgilerinin hızlı iletilmesine ve komşu router' larda hold-down sayaçlarının daha hızlı başlatılmasını sağlamaktadır.

Administrative Distance

Administrative distance, router' lar tarafından mevcut yönlendirmeler arasındaki önceliği belirler. Aşağıdaki tabloda yönlendirme kaynakları ve bu kaynakların sahip olduğu AD listelenmiştir. Düşük AD' ye sahip yönlendirmenin önceliği en fazladır.

Yönlendirme Kaynağı Varsayılan AD Değeri

Direkt fiziksel bağlantı 0
Statik yönlendirme 1
RIP 120
IGRP 100
Internal EIGRP 90
External EIGRP 170
OSPF 110
Bilinmeyen yönlendirme 255///////////////////////////////////////////////////Not: Routing Protokoller; Rip, IGRP, OSPF.. // Routed protokoller; ip, ipx, apple talk... 

Tuncay GÜVEN...

routing protocols, yönlendirme protokolleri)